مکتب فکری دارما از دل سال‌ها جستجو درباره انسان، ذهن، آموزش، و زندگی معاصر شکل گرفت. ریشه‌های این مسیر به نخستین نوشته‌ها و کتاب‌های علی دلشاد تهرانی باز می‌گردد؛ جایی که پرسش درباره انسان و نظام‌های آموزشی، به یکی از دغدغه‌های اصلی این پروژه فکری تبدیل شد.
این مسیر بعدها در قالب پادکست دارما، گفتگوها، و نگارش مجموعه‌ای از آثار نوروفلسفی ادامه پیدا کرد. به‌مرور، دارما از یک پادکست فراتر رفت و به فضایی برای کاوش در تجربه انسانی، شناخت ذهن، فلسفه، هنر، و جامعه معاصر تبدیل شد.
مکتب فکری دارما تلاشی است برای نزدیک کردن فلسفه، علوم شناختی، نوروفلسفه (Neurophilosophy)، روایت، و تجربه زیسته انسان؛ نه برای ارائه پاسخ‌های قطعی، بلکه برای ایجاد فضایی جهت مشاهده، گفتگو، و پرسش‌گری.