مکتب فکری دارما تلاشی است برای صورتبندی و توسعه چارچوبی که ظرفیت خوداصلاحگری را در اندیشه، فرد، جامعه و نهادها افزایش دهد. اصول بنیادین هیچ نظام فکری بدون سازوکارهای خوداصلاحگر پایدار نمیماند. توانایی اصلاح شدن، مهمتر از ادعای درست بودن است. دارما نقد را تهدید نمیداند؛ آن را شرط رشد و دوام هر اندیشه میداند. دارما میکوشد افق دیداری انسان را گسترش دهد؛ یعنی دامنهای را که انسان در آن پیامدهای تصمیمها، رنجها، امکانها و ارتباط میان پدیدهها را میبیند. بسیاری از تعارضها، خشونتها و بنبستهای فردی و اجتماعی از محدود شدن همین افق آغاز میشوند. دارما جهان را مجموعهای از امکانها میبیند. هرچه امکانات بیشتری برای اندیشیدن، زیستن، گفتوگو کردن، آموختن و انتخاب کردن وجود داشته باشد، ظرفیت انسان برای یافتن راهحلهای تازه نیز بیشتر خواهد شد. توسعه، پیش از آنکه انباشت منابع باشد، گسترش امکانات است. یکی از معیارهای بنیادین دارما در ارزیابی اندیشهها، نهادها، سیاستها و فناوریها، توجه به سازوکارهای بازفشانی رنج است. هر ساختاری که رنج را بازتولید، تشدید یا به دیگران و نسلهای بعد منتقل کند، باید موضوع بازاندیشی و اصلاح قرار گیرد. دارما شفافیت را بر ابهام، گفتوگو را بر جزماندیشی، و بازنگری را بر وفاداری کور به باورهای پیشین ترجیح میدهد. هیچ پرسشی نباید ممنوع باشد و هیچ اندیشهای نباید فراتر از نقد قرار گیرد. چشمانداز مکتب فکری دارما، مشارکت در شکلگیری فرهنگی است که در آن افراد، سازمانها و جوامع، ظرفیت خوداصلاحگری را به یکی از مهمترین معیارهای بلوغ خود تبدیل کنند. دارما این منشور را از طریق پژوهش، کتاب، پادکست، آموزش، گفتوگو، توسعه پلتفرمهای فرهنگی و حمایت از پروژههای میانرشتهای دنبال میکند. این منشور سندی بسته یا پایانیافته نیست. همانگونه که دارما هیچ نظام فکری را فراتر از اصلاح نمیداند، این منشور نیز خود را از این اصل مستثنا نمیکند. منشور مکتب فکری دارما
دارما از این فرض آغاز میکند که شناخت انسان همواره محدود، زمینهمند و خطاپذیر است. هیچ فرد، اندیشه، نهاد یا سنتی نمیتواند خود را از امکان خطا یا نیاز به بازنگری مصون بداند. از همین رو، پایداری هر نظام فکری نه در میزان قطعیت آن، بلکه در ظرفیت آن برای اصلاح مستمر خود نهفته است.
هدف دارما ارائه پاسخهای نهایی نیست، بلکه توسعه سازوکارهایی است که بتوانند در پرتو تجربه، شواهد، گفتوگو و نقد، پیوسته خود را بازبینی و اصلاح کنند.خوداصلاحگری
افق دیداری
افزایش فراوانی امکانات
بازفشانی رنج
شفافیت و گفتوگو
چشمانداز
ما آیندهای را تصور میکنیم که در آن کیفیت یک اندیشه، یک نهاد یا یک تصمیم، نه با میزان قطعیت آن، بلکه با توانایی آن در گسترش افق دیداری، افزایش فراوانی امکانات و کاهش بازفشانی رنج سنجیده شود. تعهدات عملی
دارما شناخت را محدود به پژوهش دانشگاهی نمیداند. علم، فلسفه، هنر، ادبیات، سینما، مستند، تجربه زیسته و مواجهه مستقیم با طبیعت، هر یک شیوهای برای دیدن جهاناند و میتوانند در گسترش افق دیداری، افزایش فراوانی امکانات و تقویت سازوکارهای خوداصلاحگر نقش داشته باشند.
دارما از تولید و انتشار اندیشه، خلق آثار فرهنگی، گفتوگوی انتقادی و توسعه ابزارهایی حمایت میکند که امکان یادگیری، بازاندیشی و اصلاح مستمر را در افراد و جوامع افزایش دهند. درباره این منشور
اگر روزی این منشور نتواند خود را در پرتو نقد، تجربه و شناخت تازه اصلاح کند، با بنیادیترین اصل خود ناسازگار شده است.
